Orzeczenie czasownikowe i imienne – przykłady i ćwiczenia z odpowiedziami
Orzeczenie – definicja i metoda
Orzeczenie to część zdania, która mówi, co robi podmiot, co się z nim dzieje albo w jakim jest stanie. Orzeczenie czasownikowe to osobowa forma czasownika (czyta, pobiegł, będzie pisać). Orzeczenie imienne składa się z łącznika (być, zostać, stać się) i orzecznika – zwykle rzeczownika lub przymiotnika, który mówi, kim albo jaki jest podmiot.
- Znajdź czasownik w formie osobowej – bez niego zwykle nie ma orzeczenia (wyjątek: zdania typu „Wiosna!”).
- Zapytaj: co robi? co się z nim dzieje? w jakim jest stanie?
- Sprawdź, czy czasownik to łącznik (jest, był, został, stał się), po którym stoi wyraz mówiący kim? czym? jaki? jest podmiot.
- Jeśli tak – orzeczenie imienne: łącznik + orzecznik. Jeśli czasownik sam niesie znaczenie – orzeczenie czasownikowe.
- Uwaga: „być” w znaczeniu „znajdować się” (Jestem w domu) tworzy orzeczenie czasownikowe.
3 rozwiązane przykłady
„Po lekcjach Kuba długo trenował w hali.”
Odpowiedź: Orzeczenie czasownikowe: trenował.
Rozumowanie: „Trenował” to osobowa forma czasownika, który sam mówi, co robił podmiot (Kuba). Nie ma łącznika ani orzecznika.
„Moja siostra została ratowniczką.”
Odpowiedź: Orzeczenie imienne: została ratowniczką.
Rozumowanie: „Została” to łącznik, a „ratowniczką” (kim?) – orzecznik, który mówi, kim stał się podmiot. Sam łącznik „została” nie wystarczy, żeby zrozumieć zdanie.
„Dziadek jest w ogrodzie.”
Odpowiedź: Orzeczenie czasownikowe: jest.
Rozumowanie: „Jest” znaczy tu „znajduje się”. „W ogrodzie” mówi gdzie – to okolicznik miejsca, nie orzecznik. Porównaj: „Dziadek jest ogrodnikiem” – tu „jest ogrodnikiem” to orzeczenie imienne.
Quiz i 20 zadań
Quiz 10 zadań z tego zestawu rozwiążesz online bez logowania; PDF z 20 zadaniami ma klucz na osobnych stronach.
[podstawowe] Wskaż orzeczenie w zdaniu „Psy głośno szczekały za płotem”.
- A) psy
- B) głośno
- C) szczekały
- D) za płotem
[podstawowe] Orzeczenie imienne składa się z:
- A) podmiotu i orzeczenia
- B) łącznika i orzecznika
- C) przydawki i rzeczownika
- D) dwóch czasowników
[podstawowe] Które zdanie ma orzeczenie imienne?
- A) Ola pisze list.
- B) Ola jest pilna.
- C) Ola wyszła.
- D) Ola śpiewa.
[podstawowe] W zdaniu „Mój tata jest lekarzem” orzecznikiem jest:
- A) mój
- B) tata
- C) jest
- D) lekarzem
[podstawowe] Wskaż orzeczenie: „Jutro pojedziemy do babci”.
- A) jutro
- B) pojedziemy
- C) do babci
- D) babci
[podstawowe] Który czasownik może pełnić funkcję łącznika?
- A) biegać
- B) zostać
- C) czytać
- D) jeść
[podstawowe] Orzeczenie w zdaniu „Wieczorem będę czytać książkę” to:
- A) będę
- B) będę czytać
- C) czytać książkę
- D) wieczorem
[podstawowe] Z czym zgadza się orzeczenie?
- A) z dopełnieniem
- B) z podmiotem
- C) z okolicznikiem
- D) z przydawką
[praktyczne] Jakie orzeczenie występuje w zdaniu „Pogoda stała się pochmurna”?
- A) czasownikowe: stała
- B) imienne: stała się pochmurna
- C) czasownikowe: stała się
- D) brak orzeczenia
[praktyczne] W zdaniu „Babcia jest na działce” orzeczenie to:
- A) imienne „jest na działce”
- B) czasownikowe „jest”
- C) imienne „jest babcią”
- D) „na działce”
[praktyczne] Wskaż orzeczenie imienne z orzecznikiem rzeczownym.
- A) Kot jest leniwy.
- B) Kot został pupilem rodziny.
- C) Kot był w kuchni.
- D) Kot zjadł obiad.
[praktyczne] Ile orzeczeń jest w zdaniu „Marta wstała, umyła się i zjadła śniadanie”?
- A) jedno
- B) dwa
- C) trzy
- D) cztery
[praktyczne] W zdaniu „Nasza drużyna była najlepsza w turnieju” orzecznikiem jest:
- A) drużyna
- B) była
- C) najlepsza
- D) w turnieju
[praktyczne] Które zdanie ma orzeczenie czasownikowe?
- A) Las był ciemny.
- B) Woda stała się zimna.
- C) Mróz ściął kałuże.
- D) Kasia jest kapitanem.
[praktyczne] Wskaż orzeczenie: „Uczniowie muszą oddać prace do piątku”.
- A) muszą
- B) muszą oddać
- C) oddać prace
- D) do piątku
[praktyczne] Dlaczego w zdaniu „Mój pies jest mądry” wyraz „mądry” nie jest przydawką?
- A) Bo stoi po czasowniku i z łącznikiem mówi, jaki jest podmiot – to orzecznik
- B) Bo jest przysłówkiem
- C) Bo odpowiada na pytanie gdzie?
- D) Bo jest podmiotem
[trudniejsze] W zdaniu „Wszyscy byli zmęczeni po wycieczce” orzeczenie to:
- A) czasownikowe „byli”
- B) imienne „byli zmęczeni”
- C) „po wycieczce”
- D) imienne „wszyscy byli”
[trudniejsze] Które zdanie NIE ma orzeczenia imiennego?
- A) Tomek jest wysoki.
- B) Tomek został wybrany na przewodniczącego.
- C) Tomek jest uczniem.
- D) Tomek stał się odważniejszy.
[trudniejsze] W zdaniu „Szkoda czasu!” orzeczeniem jest:
- A) szkoda (wyraz pełniący funkcję orzeczenia)
- B) czasu
- C) brak orzeczenia
- D) domyślne „jest”, a orzecznik „czasu”
[trudniejsze] Wskaż poprawne zdanie o „Ania była w kinie” i „Ania była zachwycona”.
- A) W obu orzeczenie jest imienne
- B) W pierwszym orzeczenie czasownikowe, w drugim imienne
- C) W obu orzeczenie jest czasownikowe
- D) W pierwszym imienne, w drugim czasownikowe
Klucz z wyjaśnieniami
- Wskaż orzeczenie w zdaniu „Psy głośno szczekały za płotem”. – C) szczekały „Szczekały” mówi, co robiły psy – to osobowa forma czasownika, czyli orzeczenie czasownikowe.
- Orzeczenie imienne składa się z: – B) łącznika i orzecznika Łącznik (być, zostać, stać się) + orzecznik (np. rzeczownik, przymiotnik).
- Które zdanie ma orzeczenie imienne? – B) Ola jest pilna. „Jest” to łącznik, a „pilna” (jaka?) – orzecznik.
- W zdaniu „Mój tata jest lekarzem” orzecznikiem jest: – D) lekarzem Kim jest tata? – lekarzem. Orzecznik mówi, kim jest podmiot; „jest” to łącznik.
- Wskaż orzeczenie: „Jutro pojedziemy do babci”. – B) pojedziemy „Pojedziemy” – co zrobimy? To osobowa forma czasownika z podmiotem domyślnym „my”.
- Który czasownik może pełnić funkcję łącznika? – B) zostać Łącznikami są: być, zostać, stać się (a także czasem bywać). Pozostałe czasowniki tworzą orzeczenie czasownikowe.
- Orzeczenie w zdaniu „Wieczorem będę czytać książkę” to: – B) będę czytać Czas przyszły złożony tworzą dwa wyrazy: „będę czytać”. Razem stanowią jedno orzeczenie czasownikowe.
- Z czym zgadza się orzeczenie? – B) z podmiotem Orzeczenie zgadza się z podmiotem w liczbie, osobie, a w czasie przeszłym także w rodzaju.
- Jakie orzeczenie występuje w zdaniu „Pogoda stała się pochmurna”? – B) imienne: stała się pochmurna „Stała się” to łącznik, „pochmurna” – orzecznik przymiotny (jaka?).
- W zdaniu „Babcia jest na działce” orzeczenie to: – B) czasownikowe „jest” „Jest” znaczy „przebywa”. „Na działce” odpowiada na pytanie gdzie? – to okolicznik miejsca, nie orzecznik.
- Wskaż orzeczenie imienne z orzecznikiem rzeczownym. – B) Kot został pupilem rodziny. „Pupilem” to rzeczownik w narzędniku (kim?). W „Kot jest leniwy” orzecznik jest przymiotny.
- Ile orzeczeń jest w zdaniu „Marta wstała, umyła się i zjadła śniadanie”? – C) trzy Wstała, umyła się, zjadła – trzy osobowe formy czasownika; każda to osobne orzeczenie (to zdanie złożone).
- W zdaniu „Nasza drużyna była najlepsza w turnieju” orzecznikiem jest: – C) najlepsza Jaka była drużyna? – najlepsza. To orzecznik przymiotny; „w turnieju” określa, gdzie była najlepsza.
- Które zdanie ma orzeczenie czasownikowe? – C) Mróz ściął kałuże. „Ściął” to czasownik, który sam niesie znaczenie czynności. Pozostałe zdania mają łącznik i orzecznik.
- Wskaż orzeczenie: „Uczniowie muszą oddać prace do piątku”. – B) muszą oddać Czasownik modalny „muszą” z bezokolicznikiem „oddać” tworzy jedno orzeczenie czasownikowe złożone.
- Dlaczego w zdaniu „Mój pies jest mądry” wyraz „mądry” nie jest przydawką? – A) Bo stoi po czasowniku i z łącznikiem mówi, jaki jest podmiot – to orzecznik Przydawka bezpośrednio określa rzeczownik (mądry pies). Tu „mądry” łączy się z łącznikiem „jest” i razem orzekają o psie.
- W zdaniu „Wszyscy byli zmęczeni po wycieczce” orzeczenie to: – B) imienne „byli zmęczeni” „Byli” to łącznik, „zmęczeni” mówi, jacy byli (orzecznik). „Po wycieczce” to okolicznik czasu.
- Które zdanie NIE ma orzeczenia imiennego? – B) Tomek został wybrany na przewodniczącego. „Został wybrany” to forma strony biernej – opisuje czynność wykonaną na podmiocie, a nie cechę; w szkolnej analizie traktuje się ją jako orzeczenie czasownikowe. Uwaga: niektóre podręczniki opisują to szerzej, dlatego ćwicz na zdaniach z orzecznikiem przymiotnym lub rzeczownym.
- W zdaniu „Szkoda czasu!” orzeczeniem jest: – A) szkoda (wyraz pełniący funkcję orzeczenia) „Szkoda” to wyraz, który może samodzielnie pełnić funkcję orzeczenia (podobnie jak „trzeba”, „można”). „Czasu” to dopełnienie (szkoda czego?).
- Wskaż poprawne zdanie o „Ania była w kinie” i „Ania była zachwycona”. – B) W pierwszym orzeczenie czasownikowe, w drugim imienne W pierwszym „była” = przebywała, a „w kinie” to okolicznik miejsca. W drugim „była” łączy się z orzecznikiem „zachwycona” (jaka?).
5 najczęstszych pomyłek
- Uznawanie każdego „jest” za łącznik – „jest w domu” to orzeczenie czasownikowe z okolicznikiem miejsca.
- Rozdzielanie czasu przyszłego złożonego („będę czytać”) na dwie części zdania – to jedno orzeczenie.
- Nazywanie orzecznika przydawką – orzecznik łączy się z łącznikiem, przydawka stoi przy rzeczowniku.
- Wpisywanie do orzeczenia okoliczników (szybko biegnie) – „szybko” to okolicznik sposobu, nie część orzeczenia.
- Szukanie orzeczenia wśród bezokoliczników bez czasownika osobowego, np. „chcę pływać” – orzeczenie tworzą razem „chcę pływać”, nie samo „pływać”.
Powtórka i mylone pojęcia
Orzeczenie to najważniejsza część zdania: mówi, co robi podmiot, co się z nim dzieje albo w jakim jest stanie. W szkole poznajesz dwa rodzaje: orzeczenie czasownikowe (sam czasownik w formie osobowej) i orzeczenie imienne (łącznik + orzecznik).
Ten artykuł należy do klastra o częściach zdania. Ogólne wprowadzenie znajdziesz w artykule części zdania – pytania, tabela i ćwiczenia, a pełne analizy zdań w rozbiorze zdania z odpowiedziami.
Co trzeba zapamiętać
- Orzeczenie odpowiada na pytania: co robi? co się z nim dzieje? w jakim jest stanie?
- Rozbiór zdania zaczynasz od orzeczenia — dopiero potem szukasz podmiotu.
- Czasownikowe: osobowa forma czasownika, np. biegnie, czytaliśmy, będę pisać, zostałby.
- Imienne: łącznik (być, zostać, stać się, zdawać się) + orzecznik (rzeczownik, przymiotnik, liczebnik, zaimek).
- Bezokolicznik („czytać”) ani imiesłów przysłówkowy („czytając”) sam nie tworzy orzeczenia.
Orzeczenie czasownikowe
To osobowa forma czasownika — można z niej odczytać osobę, liczbę i czas.
- Kuba gra w piłkę. → gra (co robi Kuba?)
- Wczoraj padał deszcz. → padał (co się działo?)
- Jutro będziemy pisać sprawdzian. → będziemy pisać (czas przyszły złożony to nadal jedno orzeczenie)
- Kot został nakarmiony. → strona bierna, orzeczenie czasownikowe
W części podręczników wyróżnia się też orzeczenie złożone: czasownik modalny lub fazowy + bezokolicznik, np. Muszę wyjść. Zaczął padać deszcz. Na sprawdzianie wystarczy podkreślić oba wyrazy jako jedno orzeczenie.
Orzeczenie imienne – łącznik i orzecznik
Orzeczenie imienne składa się z dwóch elementów:
- łącznik — forma czasownika być, zostać, stać się (rzadziej zdawać się, wydawać się),
- orzecznik — wyraz, który mówi, kim lub jaki jest podmiot.
| Zdanie | Łącznik | Orzecznik | Część mowy orzecznika |
|---|---|---|---|
| Tata jest lekarzem. | jest | lekarzem | rzeczownik |
| Niebo było szare. | było | szare | przymiotnik |
| Kuba został kapitanem. | został | kapitanem | rzeczownik |
| Ta książka jest moja. | jest | moja | zaimek |
| Ola była pierwsza. | była | pierwsza | liczebnik |
| Las stał się cichy. | stał się | cichy | przymiotnik |
Pytania pomocnicze do orzecznika: kim jest? czym jest? jaki jest?
Czasownikowe czy imienne? Jak rozpoznać w 3 sekundy
- Znajdź czasownik w formie osobowej.
- Jeśli to być / zostać / stać się — sprawdź, czy obok stoi wyraz mówiący kim / jaki jest podmiot.
- Jest taki wyraz → orzeczenie imienne. Nie ma, a czasownik znaczy „znajdować się, istnieć” → orzeczenie czasownikowe.
Najczęstsze błędy
- „Ola jest w szkole” jako orzeczenie imienne. Błąd: jest znaczy „przebywa”, a w szkole to okolicznik miejsca (gdzie?). To orzeczenie czasownikowe.
- Podkreślanie samego łącznika. Orzeczenie imienne to zawsze łącznik + orzecznik, np. jest lekarzem.
- Bezokolicznik jako orzeczenie. W zdaniu „Lubię czytać” orzeczeniem jest lubię (w części podręczników: lubię czytać), nigdy samo czytać.
- Pominięcie „się” lub „będę”. Uczę się, będę pisać — to całe orzeczenie.
- Mylenie orzecznika z przydawką. W „Szary kot śpi” szary to przydawka (określa rzeczownik). W „Kot jest szary” szary to orzecznik.
Zadania z odpowiedziami (20)
Zadania z odpowiedziami i wyjaśnieniami, quiz oraz PDF do druku znajdziesz w interaktywnym zestawie poniżej artykułu – to jeden zestaw, który zasila stronę, quiz i wersję do wydruku.
Mini-test i sprawdzian
Na końcu artykułu czeka interaktywny test (10 pytań) — po każdej odpowiedzi zobaczysz wyjaśnienie. Jeśli chcesz sprawdzić wszystkie części zdania naraz, przejdź do karty pracy z odpowiedziami.
Orzeczenie a pozostałe części zdania
- Orzeczenie i podmiot to główne części zdania — razem tworzą związek główny. Rodzaje podmiotu omawiamy w artykule rodzaje podmiotu – przykłady i ćwiczenia.
- Orzeczenie określają dopełnienie (pytania przypadków) i okolicznik (gdzie? kiedy? jak?). Zobacz: dopełnienie – jak rozpoznać i okolicznik – rodzaje i pytania.
Zrób test z własnych notatek
Masz zdania z zeszytu albo kartę pracy od nauczyciela? Zrób zdjęcie i wgraj je do generatora testów — w kilkadziesiąt sekund dostaniesz quiz z tego samego materiału. Po zalogowaniu masz 5 darmowych generowań dziennie, bez karty. Szybki quiz bez logowania zrobisz w darmowym generatorze quizów, a odpowiedzi na pytania o działanie serwisu znajdziesz w FAQ.
Zobacz też – Egzamin ósmoklasisty
- Gramatyka na egzamin ósmoklasisty 2027 – zagadnienia i test
- Przydawka – pytania i przykłady
- Rodzaje podmiotu – ćwiczenia
- Lektury na egzamin ósmoklasisty 2027 – lista, pytania i testy
Egzamin ósmoklasisty 2027 – wszystkie materiały z polskiego
Masz własne materiały od nauczyciela? Wgraj zdjęcie lub PDF i wygeneruj test albo Fiszki. Wygeneruj test za darmo
Sprawdź się – mini-quiz z artykułu
Na jakie pytania odpowiada orzeczenie?
- A) co robi? co się z nim dzieje? w jakim jest stanie?
- B) kto? co?
- C) jaki? który? czyj?
- D) gdzie? kiedy? jak?
Które zdanie ma orzeczenie imienne?
- A) Tata jest lekarzem.
- B) Tata jest w pracy.
- C) Tata pracuje w szpitalu.
- D) Tata będzie pracował.
Jakie jest orzeczenie w zdaniu „Jutro będziemy pisać sprawdzian”?
- A) będziemy pisać
- B) będziemy
- C) pisać
- D) sprawdzian
Co jest łącznikiem w zdaniu „Kuba został kapitanem”?
- A) został
- B) kapitanem
- C) Kuba
- D) został kapitanem
Jakim rodzajem orzeczenia jest „Ola jest w szkole”?
- A) czasownikowe
- B) imienne
- C) to zdanie bez orzeczenia
- D) orzecznik
Co jest orzecznikiem w zdaniu „Niebo było szare”?
- A) szare
- B) było
- C) niebo
- D) było szare
Która forma NIE może być samodzielnym orzeczeniem?
- A) czytać
- B) czyta
- C) czytali
- D) będzie czytał
Jaką częścią mowy jest orzecznik w zdaniu „Ta książka jest moja”?
- A) zaimkiem
- B) rzeczownikiem
- C) czasownikiem
- D) przysłówkiem
Czym jest „szary” w zdaniu „Szary kot śpi”?
- A) przydawką
- B) orzecznikiem
- C) łącznikiem
- D) okolicznikiem
Od której części zdania zaczyna się rozbiór?
- A) od orzeczenia
- B) od przydawki
- C) od okolicznika
- D) od dopełnienia
Odpowiedzi i wyjaśnienia zobaczysz po rozwiązaniu quizu na stronie.
Najczęściej zadawane pytania
Czym różni się orzeczenie czasownikowe od imiennego?
Czasownikowe to sama osobowa forma czasownika (np. czyta). Imienne składa się z łącznika (być, zostać, stać się) i orzecznika, który mówi, kim lub jaki jest podmiot (np. jest lekarzem).
Co to jest łącznik?
Łącznik to osobowa forma czasownika być, zostać lub stać się w orzeczeniu imiennym. Sam nie niesie znaczenia — łączy podmiot z orzecznikiem.
Co to jest orzecznik?
Orzecznik to druga część orzeczenia imiennego: rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub zaimek odpowiadający na pytania kim jest? czym jest? jaki jest?
Czy „jest w domu” to orzeczenie imienne?
Nie. Jest znaczy tu przebywa, więc to orzeczenie czasownikowe, a w domu to okolicznik miejsca.
Od czego zacząć szukanie orzeczenia?
Od czasownika w formie osobowej — takiego, z którego da się odczytać osobę i czas. Bezokolicznik nie jest orzeczeniem.
Uczysz się z tego tematu? Z własnych notatek, zdjęcia lub PDF wygeneruj test albo Fiszki do powtórek.
Zamień notatki z gramatyki w krótki test →